بویینگ از آغاز تا به حال

CH-47بویینگ

بویینگ در دهه 1960، شرکت هواپیماسازی ورتول را در اختیار گرفت و پرنده دو چرخانه ای ورتول نخستین پرواز خود را در سال 1961 انجام داد. این بالگرد با نیروی بالا برنده قوی، تا به امروز در نقش یک وسیله حمل و نقل بار و و مسافر مناسب باقی مانده است.

B727بویینگ

بویینگ در دسامبر 1960 هواپیمای تجاری دیگری که مشابه اندازه نوع قبلی یعنی بی-720 بود ولی سه موتور داشت و برای مسیرهای متوسط طراحی شده بود را معرفی کرد. بویینگ بی-727 فورا به عنوان هواپیمای راحت و مناسب برای مسافر، خدمه و خطوط هوایی مقبول شد. از این هواپیما در دو سری 200-727 و 100-727 تولید گردید.

بویینگ بی-727 تا چند دهه، از لحاظ تولید در رتبه اول هواپیماهای مسافربری بود و تا زمان پایان تولید این هواپیما در سال 1984، در مجموع 1831 فروند از آن تولید شد.

بی-727 از آخرین هواپیماهایی است که نیاز به مهندس پرواز دارد، در حالی که در بیشتر هواپیماهای مسافربری امروزی، وظایف مهندس پرواز را سامانه های رایانه ای انجام می دهند.

B737بویینگ

در سال 1967، شرکت بویینگ یکی از محبوب ترین و پرفروش ترین محصولات تاریخ صنعت هوایی را معرفی کرد. بویینگ بی-737 یک هواپیمای مسافربری بار یک پیکر و تک راهرو و دارای 2 موتور توربوفن در زیر بال های خود است. طراحی این هواپیما از 11 مه 1964 آغاز شد و نخستین بار در 9 آوریل 1967 به پرواز درآمد. یک سال بعد، با حضور بی-737 در ناوگان لوفتانزا، کاربرد تجاری این پرنده آغاز شد.مدل ابتدایی بی-737 در مدت کوتاهی با مدلی کشیده تر جایگزین شد. بویینگ بی-737 هواپیمایی کارا و محبوب است و تا کنون بیش از 7000 مورد سفارش ساخت آن به بویینگ داده شده است و بیش از 5 هزار فروند از آن ساخته و تحویل شده است.

بویینگ بی-737 در سه سری به نام های سری اولیه، سری کلاسیک و نسل جدید تولید گردید.

B747بویینگ

در سال 1966، ریاست هیات مدیره شرکت بویینگ به دست «ویلیام آلن» سپرده شد.

در دهه 60 میلادی، بویینگ دست به طراحی یکی از بزرگترین هواپیماهای زمان خود به نام بویینگ بی-747 جامبوجت زد.

این هواپیمای غول پیکر که اندازه آن سه برابر سایر هواپیماهای موجود در آن زمان بود، با ایجاد تحولی شگرف در صنعت حمل و نقل، موجب کوتاه شدن مسافت ها شد. زمانی که نخستین بویینگ بی-747 از خط تولید خارج شد، بسیاری از کارشناسان معتقد بودند این پرنده آهنی به هیچ عنوان نمی تواند از زمین کنده شود. برخی خلبانان نیز از پرواز با این هواپیما خودداری کردند.

مدیران فرودگاه ها نیز نگرانی های خاص خود را داشتند و معتقد بودند نمی توان به مسافران هواپیمایی که بیش از 500 نفر را با خود حمل می کند، خدمات مطلوبی ارایه داد.

نخستین بویینگ بی-747 به شرکت هواپیمایی «پان امریکن» تحویل شد و این هواپیما نخستین پرواز خود را در 21 ژانویه 1970 از مبدا فرودگاه جان.اف.کندی نیویورک به مقصد فرودگاه هیترولندن انجام داد.

طراحی زیبا و موتورهای قدرتمند این هواپیما، به زودی آن را به ملکه آسمان ها تبدیل کرد. مسافرانی که عادت داشتند در داخل یک تیوب فلزی پرواز کنند، این بار درون «اتاق خواب پرنده» مسافرت می کردند و خلبانان نیز به دلیل قدرت موتورهای این هواپیما، رغبت بیشتری برای پرواز با این پرنده داشتند، چرا که نیرویی که یک موتور جاموجت تولید می کند، از مجموع نیروی چهار موتور بویینگ بی-707 نیز بیشتر است.

جامبوجت بیش از شش میلیون قطعه دارد که در 33 کشور مختلف جهان تولید می شود و در این مدت، در مدل های مختلفی مانند 100-747، 200-747، 300-747، 400-747و اس پی و نمونه ترابری تولید گردیده، و به شرکت های هواپیمایی تحویل شده است.شرکت هواپیمایی «هما» یکی از نخستین شرکت هایی بود که اقدام به سفارش مدل «اس پی» نمود، اما اولین هواپیمای سفارشی در راه انتقال به ایران سقوط کرد و خلبانان و خدمه آن کشته شدند.

ادامه دارد

نيروي هوايي روسيه

نيروي هوايي روسيه

اين نيرو، دومين يا سومين نيروي هوايي بزرگ در جهان است.رده دومي و سومي آن به اين بستگي دارد كه در سنجش با نيروي هوايي ارتش آزادي بخش خلق (نيروي هوايي چين)، شمار هواگرد ها مبناي مقايسه قرار گيرد يا شمار افراد.

نيروي هوايي روسيه هم اينك تحت فرماندهي ‍‍‍‍ژنرال الكساندر زلين قرار دارد.در عين حال نيروي دريايي روسيه نيز بخش هوايي جداگانه خود را دارد كه «هوانوردي دريايي روسيه» ناميده مي شود. اين بخش در زمان شوروي AV-MF ناميده مي شد. پس از فرو پاشي اتحادي شوروي و تقسيم آن به پانزده جمهوري مستقل در دسامبر 1991، تجهيزات و پرسنل نيروي هوايي شوروي (نيروي هوايي سرخ) ميان جمهوري هاي تازه تقسيم شد. از اين ميان، 40 درصد تجهيزات و 65 درصد پرسنل نيروي هوايي شوروي به روسيه تعلق گرفت.

ادامه نوشته

عمليات H-3

عمليات H-3 يكي از بزرگترين عملياتهاي هوايي دنياست كه به نام فانتوم ها ثبت شده است. فانتوم هاي ايراني طي يك عمليات پيچيده و تحسين برانگيز در 4 آوريل 1981 (15 فروردين 1360) پايگاه هوايي الوليد در مجموع H-3 واقع در غرب عراق، درر نزديكي مرز اين كشور با اردن را به كلي نابود كردند. در مجموع بيش از 48 هواپيماي عراقي كه بيشتر انها بمب افكنهاي روسي (ميگ23 ،سوخو20 ، تييو16 ، تييو22 ) بودند در اين عمليات از بين رفتند. حمله به H-3 از لحاظ فني يكي از پيچيده ترين عملياتهاي هوايي جهان به شمار مي رود و از نظر دستاورد هاي نظامي نيز با توجه به نابودي كامل 48 هواپيماي دشمن در رده بزرگترين و موفقترين عملياتهاي نظامي جهان قرار مي گيرد و بنام فانتوم هاي ايران ثبت شده است.

اف-16

اف-16 فايتينگ فالكن

اف-16 فايتينگ فالكن (در انگليسي:F16 fighting falcon به معناي:شاهين رزمنده) جنگنده سبك، كوچك و بسيار چابك آمريكايي است كه شركت جنرال دايناميكس به سفارش دولت ايالات متحده آمريكا مي ساخته است.نقش اصلي اين هواپيما، پشتيباني جنگنده هاي بزرگ تر مانند F-15 در درگيري هاي هوايي و حملات زميني است.

24 كشور از اين هواپيما استفاده مي كنند و مدل هاي از آن در ژاپن و تركيه ساخته مي شود. نيروي هوايي شاهنشاهي ايران چند فروند از اين هواپيما را سفارش داد ولي پس از پيروزي انقلاب اسلامي، هيچكدام از هواپيماهاي سفارش شده به ايران تحويل داده نشدند.

اين جنگنده مدرن، با انواع فناوري هاي منحصر به فرد خود، نقش بسزايي در برتري هوايي نيروهاي جنگنده ايفا مي كند. از جمله اينكه اين جنگنده از نظر تعميرات و آماده شدن براي عمليات،بسيار سريع و آماده است.

تاريخچه ساخت:

طي دهه 1960 ،نيروي هوايي و دريايي آمريكا دريافتند كه به جنگنده اي نياز دارند كه بتواند با موشكهاي دقيق و پيشرفته، از پس ماموريتهاي سخت برآيد. آنها نيازمند جنگنده اي سريع، داراي ميدان پروازي زياد و مجهز به سيستم رادار بسيار قوي بودند. تا آن زمان اين دو نيرو از جنگنده هاي F-111 و F-4 براي ماموريتهاي دوربرد و ميانبرد خويش استفاده مي كردند.

تجهيزات جنگ ويتنام به آنها نشان داد كه نمي توانند با سيستم هاي موشكي قديم چندان موفق باشند.

سامانه موشكي S300

ماهيت اين سلاح پیشرفته کاملا دفاعي است و هدف از استفاده آن محافظت از مکان هاي مهم در برابر حملات هوايي است. اين سامانه موشکي در جهت تقويت دفاع و پدافند از مرزها و تاسیسات مهم و استراتژیک کاربرد دارد.

Russian mobile surface-to-air missile systems

سیستم موشکی قابل جابجای زمین به هوای روسی

این سامانه پیشرفته موشکی میتواند تمامی اهداف هوایی مدرن را نابود کند، میتواند هواپیماها، موشک های بالدار و هم دستگاه های پرنده بدون خلبان را نابود کند.

واحد شمارش این سیستم گردان میباشد ، هر گردان شامل 4 سیستم و هر سیستم 3 لانچر دارد و هر لانچر قادر است 4 موشک شلیک کند. هر سیستم میتواند به 6 هدف به صورت همزمان حمله کند. برد موشک ها 150 کیلومتر است.

هر پرتابگر (Luancer) تعداد 48 موشك NGE را كه داراي برد 150 كيلومتر است حمل مي‌كند. هر سيستم کامل شامل سه پرتابگر و قادر است كه شش هدف را به طور همزمان نشانه بگيرد و 12 موشك را به سمت آن‌ها پرتاب كند.

اين سيستم پس از تغيير مكان و پر كردن مهمات مي‌تواند به سرعت براي دفع تكرار حمله دوباره مستقر شود. بايد به ياد داشته باشید كه سامانه موشکی S-300 خود نيازمند حفاظت هستند و براي اين منظور مي‌تواند از موشك‌هاي زمين به هواي Tor-M1 و موشك‌هاي Fm-80 به همراه S-300 استفاده كند. اين موشك‌هاي كوتاه برد مي‌توانند يك سيستم دفاع هوايي كارآمد را براي حفاظت از تاسيسات فراهم كند. به اين ترتيب S-300 مي‌تواند به عنوان سلاحي براي منهدم كردن اهداف پيشرفته در فواصل دور عمل كند.

سيستم پدافند زمين به هواي S-300 همواره براي آمريكا و متحدانش يك دردسر بوده است.

سیستم اس-300 یکی از پیشرفته‌ترین موشک‌های ضد هوایی در جهان محسوب می‌شود که قادر به ردیابی همزمان 100 هدف در آسمان و هدف گرفتن هواپیماها و موشک‌ها در شعاع بهینه 120 کیلومتری (شعاع اسمی 150 کیلومتری) است. با آن که ارتش‌های اسرائیل، آمریکا و روسیه پدافندهای پیشرفته‌تری از s-300 (نظیر S-400 یا سیستم‌های مشابه غربی) را در اختیار دارند، اما قابلیت‌ها و توان همین سیستم نیز به حدی بالاست که توان پدافندی در مقابل حملات احتمالی را به میران قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌دهد.

در پایان تکرار میکنم

«اس – 300» یکی از پیچیده ترین و پیشرفته ترین سامانه های ضدموشکی در جهان محسوب می شود. این سامانه شامل یک پرتابگر موشک سیار است که هر سه تا پنج ثانیه قادر به پرتاب یک موشک است. این موشک می تواند در ارتفاع حداکثر 30 کیلومتری و برد 150 کیلومتری به یک هواپیما اصابت و آن را منهدم کند.

جنگنده صاعقه

هواپيما صاعقه در سال 1382 اولين پرواز هاي آموزشي خود را به انجام رساند. در اين هواپيما، از بدنه هواپيماي اف-5 به دليل طراحي خوب و قدرت مانور بالاي آن الهام گرفته شده است.تفاوت اساسي اين هواپيما با اف-5، وجود دو سكان عمودي V شكل مي باشد كه براي ايجاد توانايي لازم براي مانور پذيري بهتر جنگنده صورت گرفته است.هواپيما جنگنده صاعقه در حقيقت يك نمونه 10 تا 15 درصد بزرگتر شده هواپيماي اف-5 با سكانهاي عمودي پروانه اي به منظور افزايش مانور پذيري و كاهش سطح مقطع راداري با سيستم هاي الكترونيك و موتورهاي روسي مي باشد.پيشرانه اين هواپيما دو دستگاه موتور RD-33 مي باشدكه از موتورهاي هواپيماي اف-5 بسيار قدرتمند تر بوده و امكان پرواز تا سرعتهاي 1/5 تا 1/8 ماخ را به اين هواپيما مي دهد.رادار اين هواپيما از نوع N19-ME كه در ايران بهسازي شده تا كارايي آن بر ضد اهداف زميني افزايش يابد. بيشترين وزن محموله اين هواپيما 4،400 كيلوگرم و وزن خالي اين هواپيما 8،000 كيلوگرم و بيشترين وزن برخاست اين هواپيما 15،000 تا 18،000 كيلوگرم بوده و بردي در حدود 600 كيلومتر را داراست. اين هواپيما، براي اولين بار، در طي سفر آيت الله خامنه اي به همدان پرواز آزمايشي را با موفقيت تمام به انجام رساند.

نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران

نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران (به انگليسي Islamic Republic of Iran Air Force) به اختصار IRIAF يكي از نيروهاي چهارگانه ارتش جمهوري ايران است كه مسئوليت حفاظت از مرزهاي هوايي و پشتيباني نيروهاي رزمي ديگر اجا را دارد. اين نيرو ابتدا با نام نيروي هوايي شاهنشاهي ايران در ماه اوت 1955 رسما توسط محمد رضا شاه بنياد شد. پس از انقلاب اسلامي 1357 نام اين نيرو به صورت فعلي تغيير پيدا كرد.

توان رزمي و عده قواي نظامي اين نيرو هم اكنون نامعلوم است و تنها با توجه به توان نظامي آن پيش از انقلاب ايران و جنگ ايران و عراق مي توان به گمانه زني پرداخت.با اين حال هواپيما هاي اصلي اين نيرو شامل:

نام جنگنده تعداد

اف14-تام كت 60

ميگ-29 72

اف4-فانتوم 100

داسو ميرا‍‍ژ اف-1 24

نورثروپ اف-5 105

سوخو 24 24

سوخو 25 25

چنگدو جي7 60

صاعقه 6

پايگاه هاي هوايي

ايران هم اكنون 12 پايگاه هوايي نظامي دارد.از اين شمار 11 پايگاه هوايي در زمان شاهنشاه محمد رضا شاه پهلوي و بيشتر به كمك آمريكا ساخته شدند.

پايگاه اول: مهرآباد - پايگاه دوم: تبريز -پايگاه سوم: همدان - پايگاه چهارم: دزفول - پايگاه پنجم: اميديه -

پايگاه ششم: بوشهر - پايگاه هفتم: شيراز - پايگاه نهم: بتدر عباس -

در سال 1386 ارتش جمهوري اسلامي ايران اعلام كرد كه نخستين پايگاه نظامي خود پس از انقلاب را، در نزديكي شهر بيرجند، مركز استان خراسان جنوبي در شرق ايران، افتتاح كرده است.

عقابان تيز پرواز آسمان هاي ايران

با توجه به اهميت نظامي نظامي هواپيما، فرمان تاسيس صنف هواپيمايي ايران در تاريخ 11 خرداد 1303، زماني كه رضا خان وزارت جنگ و فرماندهي كل قوا را بر عهده داشت، صادر شد.

در آن زمان هواپيماهاي ارتش ايران با خلبانان و كاركنان فني استخدامي خارجي، ماموريت محوله را انجام مي دادند و افسران ايراني هنوز در خارج به تحصيل فن خلباني مشغول بودند.

پس از بازگشت افسران هوايي اعزامي ايراني از فرانسه و روسيه (اواخر سال 1304) ، فعاليت سازمان صنف هواپيمايي ارتش با تصدي افسران ايراني، از فروردين 1305 آغاز گرديد.

هواپيمايي نظامي در ايران،در ابتداي امر، عليه منازعات و در نهايت تحكيم قدرت حكومت مركزي بكار گرفته شد و در چارچوب تكوين «ارتش نوين» تعداد فراواني هواپيمايي نظامي از كشور هاي آلمان، فرانسه، روسيه و انگلستان خريداري شد.طرح هاي گسترده اي نيز براي ساخت هواپيما در داخل كشور اجرا شد.بر اين مبنا، با دريافت امتياز از كارخانجات سازنده خارجي «كارخانجات شهباز» نيروي هوايي اقدام به توليد هواپيماهاي آموزشي از نوع «تايگر موس» و هواپيماهاي جنگي «اداكس» و «هايند» كرد.

بر اثر اين اقدامات، نيروي هوايي ايران كه در سال 1308 مشتمل بر 15 نفر خلبان (6 تن فارغ التحصيل فرانسه و 9 تن فارغ التحصيل روسيه)، و 33 فروند هواپيما از 9 مدل بود،تا شروع جنگ جهاني دوم توانست صاحب 400 فروند هواپيما با 18 مدل گوناگون از 4 كشور شود و 8 پايگاه نيز در اختيار داشته باشد. با اين حال سرايت آتش جنگ جهاني دوم به ايران، فعاليت نيروي هوايي را كاملا مختل كرد و آن را در آستانه فروپاشي قرار داد.

پس از پايان جنگ، فعاليت هاي نيروي هوايي مجددا از اواسط سال 1325 آغاز گرديد و با خريد هواپيماهاي جديد از انگلستان و آمريكا روند تكوين اين نيرو به سوي عصر جت آغاز شد و در ظرف سي سال به مدرن ترين هواپيماهاي جنگي جهان نظير اف-14 (تامكت) مجهز و به يكي از قوي ترين نيروهاي هوايي جهان تبديل شد.

نيرويي هوايي ايالات متحده

نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به عنوان یک یگان مستقل از ارتش در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۷ و بر اساس تصمیم شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. در سال ۱۹۴۹ نیز نیروی هوایی در کنار نیروهای دیگر زیر فرماندهی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا قرار گرفت.

نیروی هوایی آمریکا دارای ۱۰ مرکز فرماندهی به شرح ذیل است: فرماندهی هوافضایی، فرماندهی پشتیبانی، فرماندهی سیستم‌های نیروی هوایی، فرماندهی آموزش، فرماندهی ترابری، فرماندهی هوایی استراتژیک، فرماندهی هوایی آلاسکا، فرماندهی نیروی هوایی ذخیره، سرویس اطلاعات نیروی هوایی، فرماندهی آکادمی فرمانده نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا و با تایید مجلس سنای ایالات متحده آمریکا انتخاب می‌شود.

هلي كپتر كبرا

كبرا نخستين بالگرد عملياتي در جهان غرب بود كه به طور اختصاصي براي ماموريتهاي تهاجمي ساخته شده و از همين رو، نياي همه بالگرد هاي هجومي و ضد تانك امروزي به شمار مي رود. از اوايل دهه 1960 ميلادي و در جريان جنگ ويتنام استفاده گسترده از بالگرد هاي مسلح رواج يافت.محدوديتهاي بالگرد هاي همه منظوره كه با اصلاحاتي تبديل به ماشين هاي جنگي شده بودند، منجر به تلاش براي تكميل بالگرد هايي با ماموريتهاي ويژه شد. كبرا با قدرت آتش و مانورپذيري بي سابقه اي كه از خود نشان داد، از هنگام جنگ ويتنام در تمامي عمليات نظامي امريكا حضور داشته است. كبرا هنوز هم در واحد تفنگداران دريايي آمريكا و نيز در نيروهاي مسلح هشت كشور ديگر از جمله جمهوري اسلامي ايران به پرواز ادامه مي دهد.

پرواز اولين بالن در ايران

پرواز اولين بالن در ايران

با وجود اينكه اولين پرواز بالن در جهان در 15 اكتبر 1783 انجام گرفت ولي انجام اين كار در ايران بيش از يكصد سال بعد از آن انجام گرفت.بالاخره براي اولين بار يك هوانورد فرانسوي به منظور نمايش بالن به ايران آمد و در سال 1270 شمسي (1891 ميلادي) در تهران و چند شهر بزرگ ايران پرواز هاي نمايشي بالن انجام داد.پرواز بالن در ايران براي نخستين بار توجه همگان را به ژرواز معطوف داشت و شروع موثر و مفيدي براي نگرش به آسمان و فن جذاب پرواز گرديد. شهر تبريز يكي از شهرهاي عمده ايران بود كه پرواز بالن در آن صورت گرفت و استقبال عمومي مردم از آن زياد بود. پس از اولين پرواز تدريجا پاي هواپيماها در ازاي پرداخت وجه انجام مي گرفت و تدريجا مقدمات آموزش فن هوانوردي نيز فراهم گرديد.

نيروي هوايي آلمان

نيروي هوايي آلمان يا لوفت وافه

نيروي هوايي آلمان يا لوفت وافه (به آلماني:Luftwaffe) واحدي از ارتش آلمان است كه وظيفه اصلي آن شركت در درگيري هاي هوايي عمليات نظامي ارتش آلمان است. سابقه تشكيل اين نيرو به سال 1910 بر ميگردد كه با نام نيروي هاي هوايي امپراتوري قيصري آلمان تاسيس شد. قدرتمندترين دوران نيروي هوايي آلمان، دوره رايش سوم يا همان آلمان نازي بود كه در آن دوره اين نيرو مدرنترين، قويترين و با تجربه ترين نيروي هوايي در بين ارتش هاي جهان به شمار مي رفت. در حال حاضر نيروي هوايي آلمان مطابق ساختارهاي ناتو سازمانبندي شده است و همكاريهاي نزديكي با نيروي هوايي ايالات متحده آمريكا دارد.

موشك شهاب-3

در سال 1997 ايران مشغول انجام آزمايش و تست هفت موتور براي توسعه برنامه هاي موشكي خود بود كه اين موشك بالستك ميان برد شهاب-3 ناميده مي شد. توسعه و ظهور موشك شهاب-3 ابتدا با مجوز صنايع هوافضاي ايران و در نهايت مجلس به انجام رسيد و وظيفه آزمايش و نگهداري و عملياتي نگاه داشتن آن به صنايع موشكي شهيد همت سپرده شد.برد موشك هاي نسل جديد شهاب-3 در مقايسه با سري قبلي حدود 100 درصد ارتقا پيدا كرده و از 1300 كيلومتر به 2500 كيلومتر افزايش يافته و خطاي هدف گيري كه در نسل قبلي نسبت به برد آن 8 در ده هزار بوده و در نسل جديد، به 2 در ده هزار كاهش يافته است.نكته ديگر، سيستم اختصاصي ناوبري موشك هاي شهاب است كه موجب شده كساني كه ادعا دارند ايران اين موشك ها را از كشور ديگر تهيه كرده است، اما اين سيستم ناوبري و الكترونيكي ساخته شده توسط متخصصان ايراني، جاي شبه اي را باقي نگذاشته است.

اولين ايرانياني كه در آسمان ايران پرواز كردند

اولين ايرانياني كه در آسمان ايران پرواز كردند در 15 فروردين 1301 يك خلبان روسي به همراه هواپيمايش براي انجام پروازهاي نمايشي به تهران آمد و سپس پروازهايي را براي نمايش برنامه ريزي نمود.بالاخره در روز پنجشنبه 30 فروردين 1301 پرواز بر فراز شهر تهران اجرا گرديد.براي جلب نظر و اطمينان مردم وزير مختار روسيه در ايران داوطلب اولين پرواز گرديد.اين نمايش در سه نوبت پرواز صورت گرفت و در اولين پرواز شاهزاده محمد حسين ميرزا و سرهنگ رضا قلي خان خزانه دار و موسيو شومبانسكي وزير مختار روسيه به عنوان اولين ايرانيان پرواز نمودند. در نوبت دوم سرتيپ امان الله ميرزا و سرتيپ مرتضي خان و سرتيپ جعفر قلي خان و سرهنگ مساعد نظام پرواز نمودند و در نوبت سوم براي اولين بار دو نفر از نمايندگان مردم آقاي تدين و شيخ العراقين زاده و سرهنگ مساعد الدوله مدت 20 دقيقه در آسمان تهران پرواز نمودند.

موشك كروز

كلمه انگليسي CRUISE در فارسي به مفهوم سفر درياي و گشتزني مي باشد. وقتي اين كلمه همراه موشك بكار، ميرود،طبق نظر كارشناسان كنترل تسليحات، جنگ افزارهاي با كلاهك هسته ي (حداكثر برد 500 الي 600 كيلومتر) را شامل مي شود.موشك كروز داراي چهار ويژگي است:1- موشك در طبقات پايين جو (30 كيلومتر با 10000 پا) از نيروي برا (Lift) ايروديناميكي استفاده مي كند.2- در حين پرواز قادر به تغيير مسير و ارتفاع بوده و مي تواند به دفعات اين كار را انجام تكرار كند.3- بردي بيشتر از 50 كيلومتر دارد.4- در يك پرواز عادي يكسره، موشك در تمام مسير هدايت شده و حامل انواع مختلفي از سر جنگي است. موشكهاي كروز معمولا از تكنولوژي هواپيما استفاده مي كنند و داراي كلاهك مشابه، كوچكتر و ارزانتر از موشكهاي بالستيك هستند. به كارگيري سيستمهاي ناوبري و هدايت پيشرفته دقيق نظير GPS و GLOSNASS باعث شده تا نسبت به موشكهاي بالستيك دقت بيشتر را دارا بوده و به همين دليل از توسعه و توليد بيشتري نيز برخوردار باشند.از نظر قدمت، سلاح آلماني Doodil Bugs71 ،اولين كروز عملياتي است كه در سال 1944 عليه انگليس به كار گرفته شد Doodil Bugs71 ،با 70 درصد ناكامي از موفقيت نسبي برخوردار بودند. . پرواز مستقيم و سرعت كم اين موشك باعث مي شود كه درجه آسيب پذيري و ضايعات آن بيشتر شود.و همچنين به وسيله رادارهاي دشمن كشف،رهگيري و توسط هواپيماهايي كه سرعت بيشتري دارند مورد هدف قرار بگيرند.اين موشكها در واقع مشابه يك هواپيماي بدون خلبان، در همه مراحل پرواز داراي هدايت است. موشكهاي كروزي كه امروزه در دسترس هستند با برد 600 الي 3000 كيلومتر در انواع زير مي باشند: 1- زمين پايه (Ground Launched Cruise Missile) 2- هوا پرتابي يا هوا پايه (Air Launched Cruise Missile) 3- دريا پايه يا دريا پرتابي (Submarine Launched Cruise Missile)

AH-64 آپاچي

ای‌اچ-۶۴ آپاچی

ای‌اچ-۶۴ آپاچی
نوع هواپیما	بالگرد تهاجمی
کشور سازنده	ایالات متحده
شرکت سازنده	شرکت بالگردسازی هاگز، مک دانل داگلاس، سامانه‌های دفاعی پیچیده بوئینگ
تاریخ نخستین پرواز	۳۰ سپتامبر ۱۹۷۵
وضعیت کنونی	فعال
بکارگیرنده(ها)	ارتش ایالات متحده
آغاز ساخت	۱۹۸۴ تا کنون
تعداد ساخته‌شده	۱۰۸۴ فروند نا سال ۲۰۰۰
بهای هر فروند	۱۸ ملیون دلار آمریکا(۱۹۹۶)
مدل‌های دیگر	آگوستاوستلند آپاچی

بالگرد آپاچیموسوم به(AH-64APACHE)، در ارتش ایالات متحده آمریکا مشغول به خدمت است و در اصل برای هجوم به دشمن استفاده می‌شود همچنین این بالگرد جایگزینی برای (AH-1COBRA)موسوم به بالگردهای کبری می‌باشد.

این بالگرد قدرت خود را از دو موتور توربوشافت جنرال الکتریک T700 می‌گیرد. این بالگرد دو سر نشین است. سرنشین دوم کنترل اسلحه‌ها را به عهده می‌گیرد. این بالگرد دارای توپهای ۳۰میلی متری است و از موشکهای AGM-140 HELLFIRE استفاده می‌کند. و همین طور از راکت‌های Hydra 70 بهره می‌برد.

نیروی هوایی اسرائیل، ارتش ایالات متحده، نیروی هوایی هلند، نیروی دفاعی ژاپن از این بالگرد استفاده می‌کند.

این بالگرد در جنگ خلیج فارس بیش از ۵۰۰ تانک منهدم کرد.

مشخصات فنی

• نوع: بالگرد جنگنده
• کارخانه‌های سازنده:بالگرد سازی هیوز- مک دانل داگلاس(صنایع دفاعی بوئینگ)
• پرواز اولیه:۳۰سپتامبر۱۹۷۵
• وضعیت فعلی:سرویس دهی فعال
• کاربران: ارتش ایالات متحده - نیروی هوایی اسرائیل-نیروی هوایی هلند-نیروی دفاعی ژاپن
• تاریخ تحویل:۱۹۸۴
• تعداد ساخته شده:۱۰۴۸از ۲۰۰۰ مورد سفارش شده
• قیمت:۱۸میلیون دلار آمریکا

سوخو-30 su-30

خرید سوخو-30 توسط ایران از روسیه، یک دروغ بزرگ!

مدتی پیش سیل گسترده ای از اخبار منتشر شده توسط رسانه های وابسته به اسرائیل به انتشار اخبار مربوط به فروش جنگنده های سوخوی Su-30 و هواپیماهای سوخترسان الیوشین IL-78 اختصاص یافت، این اخبار که تماما متفق القول به قرار داد فروش 200 تا 250 جت جنگنده سوخو-30 و همچنین بیست فروند تانکر الیوشین-78 مربوط می شدند و حتی در بعضی موارد به قرارداد احداث خط تولید برای مونتاژ جنگنده ها در ایران اشاره داشتند و تا حد زیادی غیر واقعی بنظر می رسیدند، با این وجود محافل مختلف به بحث و گفتگو در این زمینه پرداخته بودند و حتی کاروران بسیاری بوسیله موتور های جستجو در گوشه و کنار اینترنت به جستجو در این مورد می پرداختند.

سوخو-30 و فروش سلاح به اعراب!:
یکی از مواردی که در این میان بنظر می رسد همزمان شدن پخش این اخبار با شروع تلاشهای آمریکا برای فروش تسلیحات جدید به اعراب است، بنظر می رسد آمریکا قصد دارد تا با خطرناک جلوه دادن ایران در حالی که بحران هسته ای نیز ادامه دارد، تسلیحاتی را به اعراب فروخته و از این راه سود قابل توجهی نیز کسب کند، چرا که پیشنهاد تسلیحاتی ایالات متحده شامل یک بسته پیشنهادی به ارزش 20 میلیارد دلار بود که به احتمال زیاد اعراب باید آن را بصورت نفتی و مالی تامین می کردند، نکته قابل توجه اینجاست که اعراب بویژه عربستان سعودی از خرید سلاح از ایالات متحده خاطره خوشایندی ندارند، آنها در جریان خرید F-15S که نوع ویژه عربستان بود در ازای پرداخت هزینه گزاف جنگنده هایی به واقع ناتوان را از ایالات متحده دریافت کردند، این جنگنده ها در رقابت با رقیب اسرائیلی خود F-15I هیچ حرفی برای گفتن ندارند، به همین دلیل نیز این بار اعراب در اقدامی متفاوت با عدم واکنش به شایعات مربوط به خرید تسلیحاتی ایران از قراردادهای ناخواسته خودداری کردند اما در نهایت در برابر فشارهای ایالات متحده سر خم کرده و خرید این تسلیحات را پذیرفتند، آمریکا با عقد این قرارداد نه تنها هزینه زیادی جهت فروش تسلیحات از اعراب دریافت خواهد کرد، بلکه نفوذ خود در بخش نظامی این کشورها را بیش از پیش افزایش خواهد داد.

 

سوخو-30 و کمک نظامی به اسرائیل!:
در شرایطی که رسانه های وابسته به اسرائیل در حال پخش اخبار خرید جنگنده ها توسط ایران بودند، آمریکا اعلام کرد قصد اعطای کمک های نظامی به ارزش 30 میلیون دلار به اسرائیل را دارد، اعلام خبر مربوط به کمک های مالی به اسرائیل در شرایطی اعلام شد که اسرائیل اولین تهدید علیه خود –یعنی ایران- را در حال قدرتمند شدن نشان می داد و این امر باعث می شد که کمک های نظامی آمریکا به اسرائیل قابل قبول جلوه کند و اعراب که بیش از هرکس از کمک نظامی به اسرائیل ناخشنود بودند نتوانند ناخرسندی خود را در این مورد اظهار کنند.

تکمیل ظرفیت شرکت تولید کننده سوخو-30!
شرکت ایرکوت بعنوان تولید کننده تمامی جنگنده های خانواده فلنکر اعم از Su-27,30,…، وظیفه مدرنیزه کردن این جنگنده ها را نیز بر عهده دارد، در حال حاضر طبق قرارداد منعقد شده با چین،ونزوئلا، مالزی و... این شرکت وظیفه تولید تعداد باقیمانده Su-30 های این کشورها و همچنین بخش هایی از جنگنده های مونتاژ شده در هند و چین را بر عهده دارد و همچنین مسئولیت مدرنیزه سازی جنگنده های Su-27/30 نیروی هوایی روسیه نیز بر عهده این شرکت است، بنا به گزارش خبرگزاری نووستی که یکی از خبرگزاری های رسمی روسیه است به نقل از یکی از کارشناسان صنایع نظامی روسیه، شرکت ایرکوت تا سال 2014 هیچ امکانی برای پذیرش جنگنده جدید ندارد.

زمان نامناسب برای عقد قرارداد!
بر فرض که ایران قراردادی برای سوخو-30 به شرط شروع تحویل از سال 2014 یا 2015 را با روسیه به امضا رسانده باشد، وارد خدمت نمودن جنگنده گران قیمت سوخو-30 در زمانی که کشورهایی چون ترکیه، اسرائیل و همچنین نیروی دریایی ایالات متحده جنگنده های نسل پنجمی اف-35 را در اختیار خواهند گرفت چندان عقلانی نیست، چرا که کشورهایی همچون هند و چین نیز از مدتها پیش تلاشهای خود برای جنگنده نسل پنجم را شروع کرده اند و در حال حاضر هند در طرح جنگنده نسل پنجم روسیه با شرکت سوخوی مشارکت دارد و در چین نیز دو شرکت شنیانگ و چنگدو درگیر طراحی جنگنده نسل پنجم هستند! در چنین شرایطی وارد خدمت کردن یک جنگنده نسل 4+ برای مقابله با جنگنده های نسل پنجم بهیچوجه قابل قبول نیست!

 

عكس

ادامه نوشته

اف 14

F-14 تامكت

اف-14 تامكت شكاري رهگير و جنگنده دو موتوره مافوق صوتي است كه شركت گرومن براي نيرويي دريايي آمريكا مي ساخت.

پس از ايالات متحده آمريكا، ايران تنها كشوري است كه داراي اين نوع جنگنده است. نيرويي هوايي شاهنشاهي ايران 80 فروند از اين هواپيما سفارش داد كه 79 فروند آن به ايران تحويل داده شد و هواپيماي آخر به دليل قطع رابطه ايران و آمريكا و تحريم تسليحاتي ايران به نيرويي دريايي آمريكا داده شد.

جنگنده اف-14 هنوز در نيروي هوايي ايران بكار مي رود. هم اكنون اين هواپيما در نيرويي هوايي ايران استفاده مي شود و جزو جنگنده هاي است كه در طول جنگ ايران-عراق بسيار توسط ايران استفاده مي شد.به همين دليل تعدادي از اين جنگنده ها يا نابود شدند يا عملا غير قابل استفاده اند.اما واحد مهندسي نيروي هوايي با بهسازي قطعات آن توانسته اين هواپيما را تا حدودي به روز نگه دارد.برترين قابليت اين هواپيما را ميتوان تجهيزات جنگ الكترونيك بسيار پيشرفته آن دانست. به طوري كه اين هواپيما قادر است 24 هدف هوايي را همزمان رهگيري نموده و در آن واحد به سمت 6 هدف موشك شليك كند.اين قابليت در كنار موشك بسار قوي و دقيق فونيكس(AIM-54A)، اف-14 A را به نوعي منحصر به فرد نموده است به طوري كه در آمريكا به نام Top Gun يا سلاح برتر شناخته مي شود.تعدادي از اين هواپيما ها در اصفهان و بوشهر نگهداري مي شود.

پيدايش:

طرح توليد اف-14 هنگامي مطرح شد كه برتري هواپيماهاي روسي ميگ-25 بر هواپيماي فانتوم اف-4 آشكار گرديد و براي مقابله با بمب افكن هاي روسي نياز به يك هواپيماي ناو نشين بال متغير همانند هواپيماي اف111-B اما با نداشتن ايرادات آن حس مي شد.

هواپيما هاي رادارگريز آمريكا

هواپيما هاي رادارگريز آمريكا

هواپیماهای رادار گریز (Hidden Fighter) هواپیماهایی هستند که از فناوری رادار گریزی استفاده میکنند تا کمتر در معرض دید باشد، کمتر صدا تولید کند و کمتر در تیر رس امواج مادون قرمز و امواج رادیویی (آر اف) باشد. این هواپیماها غیر قابل ردیابی و منحصرا در اختیار ارتش آمریکا هستند.

در واقع هیچ هواپیمایی نمیتواند بطور کامل از تیر رس دید رادار در امان باشد. هواپیماهای رادار گریز تواناییهای رادارهای متعارف را برای شناسایی و تعقیب موثر آنها برای حمله محدود میکنند. از نمونههای معروف این نوع هواپیماها نایت هوک اف-۱۱۷ و اف-۲۲ رپتور میباشند.

شما را به دیدن چند نمونه از این هواپیما ها که گاه با بشقاب پرنده و گاه با سایر اشیا فضایی اشتباه گرفته می شوند، دعوت میکنیم.